OP BEZOEK
Sinds we weten dat Juul ernstige allergieën heeft is het op bezoek, naar een feestje of verjaardag gaan een stuk meer beladen en minder onbezorgd. Zijn we daarom minder de deur uit gegaan of hebben we bezoekjes laten schieten? Het antwoord is gelukkig: nee.
Vooral mijn man Joris is heel nuchter en vol vertrouwen en weet elke keer mij gerust te stellen dat het goed zal gaan. Dit is wel nodig, want als het aan mij had gelegen had ik absoluut vaker de keuze gemaakt om wel thuis te blijven.
Het allereerste bezoekje nadat we erachter waren gekomen dat Juul allergisch is voor pinda staat nog wel vers op mijn netvlies. Onze vrienden hielden een housewarming. Vooraf hadden we uitgebreid contact gehad met onze vrienden. We waren helemaal nieuw in de “allergie-wereld“ en op dat moment kreeg ik al zweet op mijn voorhoofd van elk voedingsmiddel dat ik niet zelf had gekocht. De housewarming ging goed, andere vrienden en bekenden vingen ons heel begripvol op en iedereen leefde mee! Er waren geen pinda’s en ander dodelijk spul……totdat ik dacht dat ik ging hallucineren.
Ik stond buiten met mijn drankje en hoorde een van de familieleden zeggen dat ze de pindasoep zo wel zouden opwarmen. Pindasoep? PINDASOEP? Ik had überhaupt nog nooit eerder van pindasoep gehoord. Maar ik besefte al snel dat het echt bestaat en het was schijnbaar bij hen een familietraditie.
In paniek zocht ik Joris op en griste Juul uit de speelhoek. We vroegen aan de familie of ze nog even wilden wachten met de soep totdat wij weg waren en kregen niet een heel fijn antwoord. Juul hoefde die soep toch niet te eten….en mijn antwoord, dat ook alleen al de damp kon zorgen voor een heftige reactie kwam niet echt binnen.
Onze vrienden stelden ons gerust en zeiden dat lieftallige tante toch echt even moest wachten totdat wij weg waren. Ondertussen hadden Joris en ik besloten dat dit wel genoeg was voor ons “eerste uitje“. We bedankten onze vrienden en verlieten het feestje. Een beetje beschamend, maar een heel sarcastische “Laat het smaken hé….“ tegen de tante zeggen, kon ik niet laten.
Het op bezoek gaan vraagt vooraf altijd wat van onze aandacht. Er wordt altijd voor de zekerheid naar bekenden een telefoontje gepleegd of berichtje gestuurd met de vraag aandacht te hebben voor de mogelijke pinda’s, noten of sesam in huis.
Onze naaste familie en vrienden zijn ondertussen zo goed op de hoogte dat dit bijna altijd overbodig is. Toch snapt iedereen ons berichtje en stelt ons keer op de keer gerust. Dit bezorgt ons een warm hart omdat we merken dat ze er heel goed op letten.
We merken dat toen Juul jonger was de bezoekjes makkelijk waren. Juul lustte weinig anders dan een soepstengel of rozijntjes dus dat was “heerlijk”. Ondertussen is Juul 3 en lust veel meer dan dat. Ze wil eten wat andere kinderen eten en snap niet dat ze bepaald eten niet mag hebben. Als ik haar vraag wat ze niet mag eten zegt ze keurig “geen pinda’s en nootjes “, maar daar blijft het ook bij.
Daarom zijn er ondertussen al menig moederhartbrekende situaties geweest waarbij Juul bepaald eten niet mocht hebben en het hier niet mee eens was.
Gelukkig merken wij dat als we vrienden en familie duidelijk instructies geven er weinig niet kan.
Wij vragen onze familie en vrienden altijd te letten op het volgende:
* Geen pinda’s, noten of producten met Sesam. Producten met “mogelijke sporen van “ kunnen ze wel gewoon in huis halen. Wij zorgen er dan voor dat Juul deze niet eet. Dit vraagt veel oplettendheid van ons naar Juul toe, maar ik wil niet dat andere mensen 4 uur lang de supermarkt moeten doorzoeken en vervolgens niet kunnen klaar maken voor hun andere gasten wat ze willen.
En ja, dit is soms zielig en moederhart brekend….want Juul snapt niet waarom ze sommige dingen die mag en moet dan huilen. Maar ze MOET het zo leren en wij hebben ander eten, een poging tot uitleggen waarom en veel kusjes en knuffels bij ons.
* We vragen ook altijd om de verpakkingen te bewaren zodat wij zeker weten dat wat Juul eet ook echt veilig is. Ik vertrouw niet op “ik heb gekeken, ze mag het hebben”. Verborgen oliën e.d. worden namelijk wel eens over het hoofd gezien.
* Ik vraag vooraf wat er “gegeten“ wordt en neem aan de hand daarvan spulletjes voor Juul mee.
Kortom, onze bezoekjes zijn nog steeds even fijn, leuk en gezellig. De oplettendheid van familie, vrienden en bekenden doet ons ontzettend goed. Wel zijn we geregeld moe van het opletten, zeker bij grotere feestjes. Daarnaast wil ik nog even niet nadenken over kinderfeestjes en andere afspraakjes waar Juul alleen naar toe moet gaan…….goddank is ze pas 3 en heb ik nog een klein jaartje om me hierop voor te bereiden.
Liefs,
Jolien
